رودبار از نگاهی دیگر

 

 

مکان های دیدنی و تاریخی - رودبار:

چشمه آب معدنی سنگرود: دهستان عمارلو – بخش رودبار
چشمه آب گرم ماسخنور: 5 كيلومتری رودبار
دره گوهر رود: كرانه خاوری سفيد رود، نزديكی رودبار
آرامگاه آقا سيد محمود مرندی : 3 كيلومتری خاور منجيل
آرامگاه پير مومنی: 16 كيلومتری شمال رودبار
بقعه امامزاده طيب و طاهر : 30 كيلومتری شمال خاوری لوشان
بقعه امام زاده محمد حنيفه : 12 كيلومتری شمال خاوری لوشان
پل تاريخی : لوشان رودبار
تپه باستانی مارليك: رودبار
روستای تاريخی هرزويل: نزديكی شهر منجيل 

صنايع و معادن - رودبار:

صنايع موجوددر رودبار در ارتباط با كشاورزي و باغ‌داري است . معادن خاك نسوز و سنگ آهك نيز از جمله مهم ترين معادن اين شهرستان به شمار مي‌آيند. 

کشاورزی و دام داری - رودبار:

رودبار از خاك حاصل‌خيز و آب كافی برای كشاورزی برخوردار است. آب كشاورزی از طريق سد منجيل، رودهای فرعی و چشمه ها فراهم شده و فرآورده های آن عبارتند از : زيتون، گندم، برنج، جو، ‌گردو، سيب و فندق. دام‌داري در كنار كشاورزي ولي در ابعاد ضعيف تر از كشاورزي و باغ‌داري صورت مي‌گيرد. 

مشخصات جغرافيايي - رودبار:

شهرستان رودبار يكی از شهرستان های استان گيلان است و مركز آن و در 67 كيلومتری شهر رشت قرار دارد. مركز شهرستان رودبار در 49 درجه و 24 دقيقه عرض جغرافيايی و در ارتفاع 250 متری از سطح دريا واقع است. رودبار از شمال به سياهكل، رشت و شفت، از خاور به رودسر و از جنوب به قزوين محدود می شود. آب و هوای آن معتدل و مرطوب و ميزان بارندگی سالانه 650 ميلی‌متر است رود سفيد رود از ميان شهر می‌گذرد. بر اساس سرشماری 1375 شهرستان رودبار 113083 نفر جمعيت داشته است. مردم رودبار آريايی نژادند و به زبان فارسی با گويش گيلكی سخن می گويند. از نظر زبان و لهجه، شهر رودبار را می توان مرز گيلان دانست. چه با گذشتن از اين شهر و رسيدن به شهر منجيل از تعداد افرادی كه به گويش گيلكی سخن می گويند كم شده و آذري‌زبان ها بيش‌تر می شوند. رودبار بر سر راه تهران – رشت قرار گرفته كه با تهران 258 كيلومتر و با رشت 67 كيلومتر فاصله دارد. راه ديگر رودبار، راه فرعی رودبار – كليشم است که به طول 70 كيلومتر به سمت خاور می رود. 

 

اماکن مذهبی - رودبار:

بقعه‌ امام‌زاده‌ محمّد حنيفه‌ - لوشان:‌ اين‌ بقعه‌ در (بيورزين‌) و در 12 كيلومتري‌ شمال‌ شرقي‌ لوشان‌ قرار دارد. براساس‌ شجره‌ نامه‌ موجود در بقعه‌ و به‌ اعتقاد اهالي‌ ، امام‌زاده‌ محمّد حنيفه‌ از فرزندان‌ حضرت‌ علي‌ (ع‌) همراه‌ با سيد ابوالقاسم‌ حمزه ‌، يكي‌ از پسران‌ امام‌ موسي‌ كاظم‌ (ع‌) در اين‌ محل‌ دفن‌ شده‌اند. بناي‌ بقعه‌ نقشه‌ هشت ‌ضلعي‌ دارد و از سنگ‌ و گچ‌ ساخته‌ شده‌ است‌ و شامل‌ كفش‌ كن‌ ، ايوان‌ وسيع‌ِ محصور و يك‌ اتاق‌ يا حرم‌ مي‌باشد. وسط‌ صحن ‌، يك‌ ضريح‌ بزرگ‌ چوبي‌ وجود دارد. اين‌ بقعه‌ مورد توجه‌ اهالي منطقه است‌ و از سراسر گيلان‌ براي ‌زيارت‌ به آن‌ مسافرت‌ مي‌كنند. 

آثار تاریخی - رودبار:

محوطه‌ باستاني‌ مارليك‌ - رودبار: در كرانه‌ شرقي‌ سفيدرود رودبار، دره‌ زيبايي‌ به‌ نام‌ (گوهررود) وجود دارد. كه‌ درميان‌ آن‌ تپه‌هاي‌ كوچك‌ و بزرگي‌ از دوران‌ باستان‌ به‌ جاي‌ مانده‌ است‌. در ميان‌ تپه‌ها ، پنج‌ تپه‌ مارليك ‌، زينب‌ بيجار، پيلاقلعه‌ و جازم‌ كول‌ مهّم‌تر و غني‌تر از ديگر تپه‌ها هستند. تپه‌ مارليك‌ يك‌ تپه‌ طبيعي‌ و صخره‌اي‌ ازسنگ‌هاي‌ سولفات‌ آهن‌ است‌. گروهي‌ از پژوهش‌گران‌ معتقدند نام‌ مارليك‌ برگرفته‌ از مارهاي‌ انبوهي‌ است‌ كه‌ دراين‌ تپه‌ زندگي‌ مي‌كنند. گروهي‌ اعتقاد دارند كه‌ گنجينه‌ مارليك‌ به‌ قوم‌ آمارد تعلّق‌ دارد. در بررسي‌ تپه‌هاي‌ باستاني ‌منطقه‌ انبوهي‌ ظروف‌ شكسته‌ سفالي‌ ديده‌ شده‌ است‌. در يكي‌ از تپه‌هاي‌ باستاني‌ دره‌ گوهررود ، يك‌ گمانه‌ زني آزمايشي‌ به‌ انجام‌ رسيده‌ و نتيجه‌ آن‌ كشف‌ دو مجسمه‌ كوچك‌ گاو مفرغي‌ ، دو مهر استوانه‌اي ‌، چهارده‌ دكمه‌ طلا و ديگر آثار جالب‌ توجه‌ مي‌باشد. همچنين‌ در اين‌ تپه‌ ، آثار ساختمان‌ چهار ديواري‌ پديدار شد كه‌ در حدود 30 متر مساحت‌ داشت‌ و به‌ نظر مي‌آمد آرامگاه‌ يا معبد باشد. احتمال‌ مي‌رود اين‌ تپه‌ ، آرامگاه‌ خصوصي ‌فرمانروايان‌ و شاهزادگان‌ محلي‌ بوده‌ است‌ كه‌ در اواخر هزاره‌ دوّم‌ و اوايل‌ هزاره‌ اوّل‌ پيش‌ از ميلاد در اين‌ منطقه‌ حكومت‌ مي‌كرده‌ و مردگان‌ خود را ، بنا بر سنن‌ و آيين‌هاي‌ قومي‌ به‌ همراه‌ اشياء قيمتي‌ به‌ خاك‌ مي‌سپرده‌اند. دراين‌ تپه‌ حدود 25 آرامگاه‌ كشف‌ شد كه‌ در چند آرامگاه‌ بازمانده‌ استخوان‌هاي‌ انسان‌ بدست‌ آمد و در همه‌ اتاق‌ها ، اشيايي‌ مانند ظروف‌ مفرغي‌ ، ظروف‌ سفالين ‌، دكمه‌هاي‌ تزئيني‌ ، انواع‌ سرگرز، پيكان ‌، خنجر، شمشير، مجسمه‌هاي‌ برنزي‌ و سفالي‌ ، سرنيزه‌ و كلاه‌خود و... پيدا شد. پارچه‌هاي‌ به‌ دست‌ آمده‌ از تپه‌ مارليك‌ ، نشانه‌ ظهور و پيشرفت‌ صنعت‌ بافندگي‌ در هزاران‌ سال‌ پيش‌ در ايران ‌، به‌ ويژه‌ در گيلان‌ هستند. در كاوش‌هاي‌ مارليك‌ در حدود 11 مُهر به‌ دست‌ آمد كه‌ خطها و نقش‌هاي‌ جالب‌ دارند. از آن‌ جمله‌ ، مهري ‌است‌ كه‌ روي‌ آن‌ خط‌ ميخي‌ حك‌ شده‌ است‌. به‌ گفته‌ باستان‌ شناسان‌ اين‌ مهرها به‌ هزار سال‌ پيش‌ از ميلاد مربوط‌اند. كاوش‌هاي‌ مارليك‌ يكي‌ از بي‌ سابقه‌ترين‌ كاوش‌هاي‌ جهان‌ است‌. در اين‌ كاوش‌ها ، همچنين‌ انبوهي‌ جام‌هاي‌ طلا ، نقره ‌، مفرغ‌ ، موزائيك ‌، و چيني‌ بدست‌ آمده‌ است‌ و در ميان‌ اين‌ جام‌ها ، (جام‌ مارليك‌) بي‌ مانند است‌ و از زر ناب‌ به‌ ارتفاع‌ 18 سانتي‌ متر قالب‌ سازي‌ و ساخته‌ شده‌ است‌. نقش‌ وسط‌ جام ‌، درخت‌ زندگي‌ است ‌و در دو سوي‌ درخت‌ دو گاو بال‌ دار ديده‌ مي‌شود و در كف‌ جام‌ ، يك‌ گل‌ تزئيني‌ زيبا نقش‌ شده‌ است‌.

 

پل‌ تاريخي‌ لوشان‌ - لوشان:‌ اين‌ پل‌ ، پيش‌ از احداث‌ شاهراه‌ كنوني‌ قزوين‌ - رشت‌ و پل‌ جديد بتوني‌ ، تنها راه‌ ارتباطي‌ دو سوي‌ رودخانه‌ شاهرود بود. برخي‌ پژوهندگان‌ ساختمان‌ اين‌ پل‌ آجري‌ را به‌ خسروخان‌ گرجي ‌حكمران‌ گيلان‌ در زمان‌ فتحعلي‌ شاه‌ نسبت‌ مي‌دهند ، ولي‌ بنظر مي‌رسد كه‌ اين‌ پل‌ در قرن‌ نهم‌ هجري‌ ساخته‌ شده‌ است‌. پل‌ لوشان‌ 102 متر طول‌ و چهار چشمه‌ دارد كه‌ دو چشمه‌ آن‌ بزرگ‌ و دو چشمه‌ آن‌ كوچك‌ است‌. در پايه ‌پل‌ اتاق‌ بسيار بزرگي‌ وجود دارد كه‌ براي‌ اقامت‌ و استراحت‌ كاروانيان‌ در شب‌ و بهنگام‌ بارندگي‌ بسيار مناسب‌ است‌. نام‌ اين‌ پل‌ با حوادث‌ تاريخ‌ معاصر گيلان‌ پيوند خورده‌ است‌.